Dag 9: Zion national park

Vanmorgen hadden we ons voorgenomen vroeger naar het park te gaan. 06.30u. gingen we uit bed: 07.30u. liepen we naar de shuttlebus. We rangers waren nog niet bij de ingang van het park om onze pas te controleren dus we konden zo doorlopen. Een handjevol mensen was ons voor, maar de bus die we namen was nog leeg. Op naar het einde van het park, op naar halte 9! We lopen vandaag de eenvoudige wandeling naar het begin van de Narrows, die zich aan het eind van Zion canyon bevindt. Hier leidt een rivier nog verder de canyon in en er zijn een hoop, een hele hoop, mensen die zich wagen aan de wandeling door het water. De 1 goed voorbereid; de ander totaal niet 🤦‍♀️

Met enig genoegen hebben we de taferelen aan het begin van deze wandeling door het water gadegeslagen. Vol goede moed, met kinderen groot en klein, stappen ze in het water. Glibberend en glijdend over de keien onder water bewegen ze zich voort, veelal met (gehuurde) stok in de hand. Om vervolgens 50 meter verder om te keren en weer onze kant op te komen, nu met huilende kinderen aan de arm. 

John en ik hebben deze wandeling in 2012 gedaan. We hebben toen zeker een uur door het water gelopen, zonder stok 😛. Toen we op een gegeven moment tot onze bovenbenen in het water stonden en onze voeten niet meer voelden door de kou, zijn we teruggekeerd. In een waterdichte zak in de rugzak schone, warme kleren. Ach, we waren nog jong, maar zeker net zo goed voorbereid als nu 😉😛😂

Na een half uur of wat gezeten te hebben bij het water zijn we hetzelfde pad teruggegaan. De canyon is denk ik zo’n 30 meter breed. In het midden kabbelt de rivier rustig verder. Steeds een stukje lager: we zien duidelijk dat het hoogzomer is want het water zakt met de dag. 

We zien enorm veel herten. Mannetjes, vrouwtjes en baby’s. Heel schattig natuurlijk. Teun speurt en zet alles op beeld. 

Eenmaal terug bij de shuttlebus gaan we tot halte 5, de lodge van gister. Hier drinken we weer koffie en slenteren we door het winkeltje. Hierna nemen we de shuttlebus tot halte 2: het museum. Eindelijk iets wat ons doet denken aan de Visitor Centres: een film over het toerisme in en bescherming van het park, verhalen over de eerste bewoners in dit gebied en over de prehistorische dieren waar ze resten van hebben gevonden. Erg interessant om deze verhalen te combineren met de ervaringen die we zelf in het park hebben opgedaan. 

Het is ondertussen tegen 11.30 mu. en we keren terug naar de camping. Eerst lunchen we nog bij de subway in het dorp.

De rest van de middag spenderen we bij het zwembad. Ik draai twee wassen want ja, onder andere die 5 onderbroeken moeten gewassen worden (😉). Achteraf zijn we iets te lang bij het zwembad gebleven, en Teun vooral in: we zijn allemaal goed verkleurd. Komende dagen even goed opletten! We eten bij een bierbrouwerij in Springdale, vlakbij de ingang van het park. 

Morgen hebben we een relatief korte route die ons wel 2 uur gaat kosten. Haarspeldbochten en bergje op en bergje af: de rit naar Bryce canyon wordt weer een mooie 🧡