Dag 7: reizen van de Grand Canyon np naar Zion national park

Dag 7 breekt aan! We zijn hier nu een week. Een week vol nieuwe ontdekkingen, herontdekkingen en heel veel plezier. En warmte, had ik het daar al over gehad? 😛

Ik ben toch zo benieuwd hoe het hier in de winter is! 

We liggen lekker te slapen als we om 03.15u. ineens een hele harde klap horen. Beide zitten we rechtop in bed. En erna… huilen..

Teun was uit zn hut gevallen. Een flinke val naar beneden. Hard op zijn rug, arme vent. Gelukkig viel de schade mee, en met z’n drieën in een bed van 1.40m incl. ontbrekend stuk aan het voeteneind aan de kant waar John ligt (zo is het bed gemaakt), hebben we nog wat kunnen slapen. Om 06.10u. waren we allemaal wakker. Snel aangekleed en tanden gepoetst. Om 06.30u. reden we van de camping af richten het Oosten. Onderweg nog gestopt bij Desert View Point, een prachtig uitkijkpunt over een ander deel van de canyon. We waren vroeg en op een bus vol Aziaten na de enige aldaar. John had al snel een Taiwanese vriend gemaakt die hem de oren van de kop vroeg. Samen op de foto, samen naar de grand canyon kijken (op zijn verzoek 😂), en toen John zei dat hij heeft gejudood was het hek van de dam natuurlijk. Toen John zich eindelijk had losgewerkt van de beste meneer hebben we nog een bezoek gebracht aan de grote toren die aan dit eind van de canyon is gebouwd in de jaren ‘30. Vervolgens zijn we verder gegaan met de lange rit van vandaag naar Zion. In Page, 2 uur later, zijn we weer gestopt bij een Walmart om alles weer aan te vullen en hebben we een broodje bij de Subway gehaald. Na Page komen we in de staat Utah, wat ook betekent dat de klok een uur vooruit gaat. We hebben vanaf nu 8 uur tijdsverschil met Nederland in plaats van 9. Uur na uur rijden we over lange, uitgestrekte wegen. Woestijn, lage begroeiing en rook: veel rook afkomstig van de branden aan de North Rim van de Grand Canyon. We zitten nu aan de noordkant van de Canyon en hier is de lucht vergeven van de rook. Net als iedereen doen we maar alsof het de normaalste zaak van de wereld is.

Langzaam verandert de omgeving: er komt hogere begroeiing, het grijze gesteente wordt weer rood: we komen in de buurt van Zion! Bij de poort van Zion laten we onze pas zien en betalen we gelijk het bedrag om door ‘de tunnel’ hier te kunnen: campers boven 11ft. kunnen niet op de eigen weghelft door de tunnel. Wij zijn 12ft. hoog en dus wordt het verkeer aan beide kanten stilgelegd zodat we in het midden van de tunnel kunnen gaan rijden. Hier betalen we $15 voor, en we mogen dan ook weer terug de tunnel door. 

Wat is Zion toch prachtig! 1 van onze favorieten parken. De rode, grillige bergen worden afgewisseld met veel groen. Een prachtige combinatie. Als we een stukje in het park rijden staat het verkeer dat ons tegemoet komt stil. En dat betekent vaak maar 1 ding: wildlife! En ja hoor, de schichtige, niet vaak geziene Bighorn sheep staat midden op de weg! We zijn het eerste voertuig aan onze kant, dus we moeten stoppen voor mevrouw of meneer. Op het gemakje gaat hij/zij vervolgens verder en daalt een zeer steile afgrond naast de weg af. 

We vervolgen de lange slingerweg door het park waarbij we halverwege ook de shuttlebus van het park tegenkomen. De bezienswaardigheden en wandelingen van het park zijn alleen te bereiken met de shuttlebus. Geen ander verkeer in het park en dat spreekt ons wel aan. Het is hier overigens zeker boven 30 graden, maar een redelijk koele en harde wind maakt het goed te doen. Rond 16.00u. nieuwe tijd, dus 15.00u. oude tijd, rijden we de camping op. Net buiten het park, aan het begin van het plaatsje Springdale. We hebben deze camping al maanden geleden geboekt en hebben toen gekozen voor een plek aan de rivier, in de schaduw. We hebben in tegenstelling tot de andere plekken geen full hook-up, maar wel water en stroom. Als het moeten rijden we de RV naar de dumpplek op de camping: John is ondertussen een master in dumpen geworden 😛

Er zitten erg veel leuke restaurantjes in dit dorp, en ik boek online een tafel bij een, wat we denken, leuk restaurantje: Spotted dog cafe. Om 19.30u. kunnen we aan tafel. Eerst gaan de mannen nog de rivier in, en gaan ze door naar het zwembad op de camping. Ik pak wat tijd voor mezelf 😇

In het restaurant eten we voortreffelijk. Een aanrader! En wat zien we daar.. 1 van de dieren op mijn wishlist… de kolibrie! 🥰

Rond 21.00u. zijn er weer terug op de camping. Tijd voor een vuurtje! Een kampvuur maken mag hier: we hebben ons Amerikaanse nummer doorgegeven bij het inchecken en als de wind te heftig wordt appen ze dat alle vuren uit moeten. 

Morgenochtend gaan we naar de Emerald Pool trails. Mooie, niet al te lange wandelingen naar enkele watervallen. Eerst zorgen dat Teun vannacht niet weer ter aarde stort….

Leuk dat jullie allemaal meelezen! 😘

Gereden afstand: 252 mijl

Camping: Zion Canyon RV park - plek R13: aan een watervalletje in de rivier, mét schaduw, top!