Dag 25: Yellowstone-West

Vanmorgen stond de wekker om 07.30u. Snel tanden poetsen, ontbijten en klaar maken voor vertrek. We gaan naar Gardiner, bij de noord uitgang van het park. Daar verbinden we in de plaatselijke vvv met wifi om het juiste adres op Google Maps te uploaden. We moeten een 10 mijl buiten Gardiner zijn, maar ze hadden ons al gewaarschuwd dat het een pittig ritje zou worden. En dat werd het. Alleen de hoofdstraat van Gardiner is geasfalteerd: de rest is gravel. Onze eindbestemming ligt boven op de berg achter Gardiner en om er te komen moeten we zo’n 7 mijl de berg op. En dat is niet best kan ik je vertellen. Schuddend, schokkend en voetje voor voetje rijden we de berg op. De camper gaat alle kanten op. Omdat op deze wegen, die naar afgelegen huizen leiden, ook grote trucks met vee en voorraden rijden, is het gravel helemaal aan gort. Ribbels, grote gaten en veel uitstekende stenen: ik ben blij dat John rijdt. Niet alleen omdat hij goed weet waar wel en niet te rijden, maar meer nog omdat ik er het geduld niet voor heb en dus gas gegeven zou hebben.

Net op tijd roept Teun dat er een kastje is opengevlogen en dat de borden er al half uitkomen. De peper en zout vlogen al door de camper. Snel opgestaan en de borden op het bed gelegd. 

We doen er zeker drie kwartier over om boven te komen, maar dan zijn we ook ergens.. de ranch waar ik ga paardrijden 😎 Een rit van 2 uur. John zou eigenlijk met Teun in Gardiner rond gaan kijken tot ze mij weer op konden halen, maar gezien de rit naar boven lijkt het John verstandig om boven te wachten.

Helaas hadden ze hier alleen ‘beginners’ ritten, wat wil zeggen alleen maar stappen, maar prima. Op de rug van een paard de omgeving in me opnemen is ultiem. 

Gelijk als ik de paarden zie staan zeg ik al tegen John welke ik ga krijgen. Een ezel gekruist met een paard. Een groot paard, want deze ‘mule’ is gigantisch. En aangezien Amerikanen klein zijn en ik niet, en ik vaak het geluk heb om net iets afwijkends te treffen, weet ik dat ik op deze grote reus ga. Vossen, bruine, zwarte en bonte paarden passeren de revue, maar ik wordt niet opgeroepen. En ja hoor. De grote reus wordt gepakt en er wordt naar mij gekeken 🤭

Maar Punch, zoals hij heet, en ik hebben het prima naar ons zin. Even wennen op zo’n westernzadel, maar na een paar minuten zit het als gegoten. 2 uur struinen over de vlaktes en door de bossen. Heerlijk, ik laad weer helemaal op. 

Eenmaal terug staan John en Teun me op te wachten en staat ons de avontuurlijke weg naar beneden te wachten. Ook deze rit komen we weer goed door en in Gardiner stoppen we om te lunchen. In een western restaurant lunchen we simpel maar lekker. Het is ondertussen 14.30u. ongeveer en we hebben nog 2 stops op het programma vandaag: de fountain paint pots en de scenic view op de Grand Prismatic. En we hopen natuurlijk nog wolven of beren te gaan zien. 

In Mammoth, het o zo drukke noorden van Yellowstone, stoppen we bij het Visitor Centre om Teun z’n junior badge te scoren. Het is ondertussen gaan regenen, heerlijk! Door de bergen lijkt het heel plaatselijk te zijn. Voor de berg schijnt de zon; achter de berg is het kletsnat. 

We rijden over 1 van de drukste wegen van Yellowstone. Niet normaal hoeveel auto’s. En niet iedereen kan even goed rijden hier. Ineens stoppen, ineens afslaan, langzaam rijden: ze rijden hier alsof ze alleen zijn. We komen onderweg bij een stuk waar bomen slachtoffer zijn geworden van de geisers. Ze zijn dood, staan in het hete, zure(?) water en de onderkanten zijn wit. Dat levert natuurlijk wel mooie plaatjes op. Als we een stukje doorlopen kunnen we over een kleine boardwalk lopen. Meestal vermijden we die omdat het vaak erg toeristisch is. Maar dit is een kort stukje met uitzicht over een grote vlakte waar water uit geisers stroomt dus we lopen toch door. Even verderop zien we veel water de lucht in spuiten. We moeten nig even opzoeken welke geiser dit is (naast Jelly geyser) maar het lijkt erop dat deze niet vaak uitbarst. Er staan 3 rangers bij, en een mensje of 40. Een prachtig tafereel! We staan er een minuut of 10, totdat Teun aangeeft dat ie echt bijna gaat kotsen van de vieze lucht…

Weer terug bij de camper gaan we door naar de fountain paint pots. Die vallen tegen: het lijkt erop dat deze bron gaat uitdrogen. Het is een modderpoel waar het zo heet onder is dat er modder bellen ontstaan die poppen. Grappig maar niet heel bijzonder. 

De laatste stop van vandaag, het is ondertussen tegen 17.00u. is de Grand Prismatic. Een giga geiser die ongeveer alle kleuren van de regenboog heeft door de bacteriën die in de geiser leven. Je kunt er op een boardwalk omheen wandelen, maar dat is 1. Ontzettend druk en 2. Je ziet niet veel omdat je op dezelfde hoogte bent als de geiser. Als we een mijl verder rijden is er een parkeerplaats voor de wandeling naar het uitzichtpunt op de Grand Prismatic. Het is maar een kilometer of 2, op een verhard pad, dus goed te doen. Eenmaal boven kunnen we de Grand Prismatic goed zien. Prachtig! Wat een kleuren. Ondertussen is het ook hier gaan regenen en onweren, wat zorgt voor iets minder felle kleuren maar desalniettemin blijft het een prachtig gezicht. De afmeting, de kleuren, de stoom die er vanuit opstijgt, we kijken onze ogen uit. Teun niet: die vindt het saai 🤭

We rijden in de regen terug naar de camping. Omdat we vanmiddag al goed geluncht hebben eten we licht ‘s avonds: een tosti met ei en wat stukjes kip. Uiteraard Yahtzeeën we ook vanavond weer.

Teun logeert vanavond bij John dus ik wurm me in de cabine boven de bestuurder. Het belooft een onprettige nacht te worden want het bed is keihard. 

Morgen verlaten we Yellowstone aan de westzijde en gaan we naar Missoula!