Dag 28: reizen van Missoula naar Clarkston

Vanmorgen hebben we ons weer gewaagd aan een ontbijt in de sociale ruimte van de camping. Vandaag geen varia aan pannenkoekjes maar broodjes (soort van slap aftreksel van een scone), lekkere dikke witte gravy (lijkend op champignonnesaus zonder champignon en mét klontjes), cranberry saus en ei met bacon en de overblijfselen van de hamburgers van het ontbijt van gister door het ei-bacon mengsel geschept 😐

Teun heeft na 1 hap alweer genoeg. John en ik wagen ons aan het ei en een broodje. Gewoon omdat het kan neem ik 1 hapje van de gravy maar die smaakt hoe het eruit ziet 🤢. We ronden het ontbijt af met melk, jus en koffie. 

Om 09.00u. verlaten we de camping en draaien we de 12-west op. Iets meer dan 200 mijl naar de volgende camping. Na een uur komen we bij het bord dat ons verwelkomt in Idaho! Direct springt de klok op de telefoon een uur terug: we zitten nu dus weer op 9u tijdsverschil met Nederland. De 12-west is een prachtige weg door enorme dennenbossen, hoge bergen en een mooi kabbelend beekje die door het dal loopt. Er is hier genoeg te zien, misschien zien we nog Moose want er staan waarschuwingsborden dat ze kunnen oversteken. Ook staat er een bord dat er 90 mijl geen benzine is.. gelukkig hebben we eergisteren vol getankt. Er zijn hier nauwelijks huizen, we zien er in ieder geval geen. Ook zeer weinig verkeer. We hebben nog geen camper of caravan gezien, alleen wat auto’s en motoren. 

Er zijn ook hier weer veel campings te vinden. Prachtig gelegen aan de rivier. 

Wat ook gek is hier: aan onze kant van de rivier zien we na een uur of 3 rijden huizen. Groot, klein, simpel en erg sjiek. Aan de andere kant van de rivier, meter of 20 breed, loopt geen weg maar staan wel enkele huizen. Zij hebben een kabelbaan over de rivier met een soort gondel eraan. Aan onze kant van de rivier hebben ze parkeerplaatsen/ garages en met de elektrische gondel aan 2 stalen kabels gaan ze heen en weer. 

Buiten dat de mensen hier bikkels zijn gezien de harde seizoenen die ze hier kennen, hebben ze alle luxe in de meeste huizen. Ze zijn gigantisch, sommigen hebben een jacuzzi en zo te zien zijn de huizen ook van binnen van alle gemakken voorzien. 

We komen rond 14.00u. oude tijd, dus 13.00u. nieuwe tijd aan op de camping. Wat een pareltje! Keurige laantjes en gemaaid gras, de

Camping is niet te groot, ligt aan het water en heeft mooie faciliteiten. We kijken uit op een hefbrug dus ik waan me even in Rotterdam ❤️

We lunchen tosti’s met ei en relaxen de rest van de middag. Rond 16.30u. rijden we nog even naar het centrum in de hoop wat te kunnen winkelen maar helaas. Het centrum bestaat uit een vervallen winkelcentrum, veel fastfood restaurants en autozaken. Wel zit ook hier weer een Walmart Supercenter dus daar gaan we maar even heen. Bij de kassa spreekt een medewerkster ons aan, 78 jaar, die wil weten hoe lang ik ben 😛. We raken aan de praat en als we zeggen dat we uit Nederland komen zegt ze gelijk wat een vreselijke vent ze Trump vindt 😂. Alles gaat fout zegt ze: De boodschappen in dit gebied zijn meer dan 40% duurder geworden afgelopen maanden. Ook zegt ze dat zij en haar man $1000 per maand kwijt zijn aan zorgverzekeringen. Allemaal sinds Trump aan de macht is. Overigens bevinden we ons midden in ‘Trump’ gebied, dus dat deze mevrouw zich zo uitspreekt vind ik bijzonder, en stoer. Idaho is een staat waar 73% op Trump heeft gestemd; Washington daarentegen is een democratische staat. 

En voor Bart… nog geen enkele merchandise van Trump gezien, maar ik zoek door hoor 😎😆

We eten vanavond wraps met kip en sla, en Teun mocht eindelijk een Ben&Jerry’s, dus dat eten we toe. 

Morgen weer een stuk rijden, maar niet zover als eergister en vandaag. Op naar de bossen!

Gereden afstand: 220 mijl

Camping: Granite Lake - plek 35. Aanrader! Uitzicht op de rivier, erg mooie camping. Hele aardige mensen. Mac, Walmart en Costco op loopafstand.