Vanmorgen ben ik nog even blijven liggen, de jongens hebben lekker ontbeten en een rondje over de camping gedaan. Uiteindelijk zijn we rond 09.30u. vertrokken. John en ik dachten beide dat we in een bosrijk gebied naar de volgende camping zouden rijden maar niets is minder waar. Kilometer na kilometer velden vol met graan. Echt Frankrijk op steroïden. Enorme graansilo’s om het graan in op te slaan, en duizenden balen stro waarvan we ons afvragen of ze het wel allemaal op krijgen. En armoede, naar het lijkt veel armoede. Velen wonen in caravans, met heel veel troep op het terrein. En dan ineens weer een paar gigantische boerderijen en villa’s. Dat zullen de landeigenaren wel zijn verwachten we.
Van dokter Pol (Amerikaans-Nederlandse dierenarts) weet ik dat er niet veel, of niet de goede, mineralen in grote delen van de Amerikaanse grond zit. Het vee haalt er dus niet genoeg uit. Daarom verbouwen ze Alfalfa. Ook hier zien we grote groene velden met het klaverachtige gewas. Steekt mooi af tegen het geel goud van het graan.
Het lijkt af en toe net alsof er in een gigantisch duingebied rijden en na het heuveltje de zee zullen zien. Glooiende heuvels, het is weer prachtig rijden vandaag.
Teun kijkt vandaag lekker filmpjes onderweg, John rijdt, en ik drink veel water om mijn maag weer wat te kalmeren.
Rond 13.30u. komen we aan in Yakima, de grote stad hier. Het is nog een ruim half uur naar de camping in Naches, dus we gaan hier wat eten. Na het graan en later de mais achter ons gelaten te hebben, komen we nu in een groener gebied met boomgaarden! Appels (fuji) met name. Ook wijnranken hebben we zien staan. Het dorp van onze camping zou nog veel meer fruit moeten telen zo hebben gelezen dus we verwachten een groen gebied met fruit!
Naarmate we de weg volgen zien we in de verte ineens een enorme berg opdoemen.. Mt. Rainier! Wat een joekel van een berg, vol met sneeuw.
De camping ligt aan de doorgaande weg, maar helemaal in het bos, en aan een rivier. We horen niets van de weg: we vinden het een heerlijke camping. Overal hangen lichtjes in de bomen wat het ‘s avonds een heel gezellige sfeer geeft. De jongens gaan naar de rivier en ik lig nog even op bed. Gelukkig gaat het weer een stuk beter!
Uiteraard spreek ik weer een Amerikaanse vrouw, uit Minnesota dit keer. Ook zij kijkt om zich heen en spreekt zich uit over de huidige politieke situatie in Amerika.. niet te zuinig! Ook deze mensen weten niet wat ze overkomt en ziet het lang naar de .. gaan. Meneer vertelt dat hij Republikein in hart en nieren is.. was.. maar er nu alles aan deed om deze situatie te voorkomen. Niet gelukt.. dit zijn overigens welvarende mensen, want ze rijden in een camper 2 keer zo groot als die van ons en ze vertelt dat ze haar Tesla aan haar zoon heeft gegeven, en dat ze aan een groot meer wonen. Voor mij geeft het aan dat dus ook de welvarende mensen zich achter de oren krabben of het nou allemaal wel zo goed gaat. Bizar en interessant om dit allemaal te horen van de mensen die we tegenkomen.
We eten simpel, gaan een potje schaken op het grote bord van de camping en gaan op tijd naar bed. Morgen rijden we naar ons laatste national park van deze vakantie: Mount Rainier!
Gereden afstand 235 mijl
Camping: Elk Ridge in Naches. Wat een leuke kleine camping. Heel simpel, maar leuk opgezet. Iedere plek is prima denk ik. Wij stonden op plek 17, bij de rivier.
Wat een prachtig gezicht die uitgestrekte graanvelden.
BeantwoordenVerwijderenGezellige camping met de lampjes, echt wat voor jullie.
Nog één park te gaan ben benieuwd wat jullie daar van vinden. De berg Rainier ziet er heel indrukwekkend uit. Nog een weekje en dan naar huis, wat is het snel gegaan!
Groetjes Linda
Wat hebben jullie al zoveel moois gezien zeg. En mn complimenten voor teun. Wat doet hij het super goed zeg. Mogen jullie trots op zijn!!
BeantwoordenVerwijderen