Dag 31: Mt. Rainier national park

Vanmorgen zijn we zoals iedere ochtend ongeveer, 07.30u. wakker. Ik moet zeggen, we slapen echt heerlijk in de camper! Teun praat soms in zijn slaap en valt eens uit z’n bed, maar op die kleine onderbrekingen na, slapen we goed! Het is wel een gedoe met het laken over het bed. Het zijn een soort plastic matrassen, dat wisten we, dus we hebben een slaapzak meegenomen van huis en die ligt over het plastic laagje heen. Daarover hebben we het laken gelegd maar die gaat iedere nacht los. Ik stop dus iedere ochtend het laken weer in, een heel gedoe in zo’n kleine ruimte. 

We ontbijten vanmorgen op de parkeerplaats bij het visitor centre bij Paradise, de plek waar we gister rond de lunch de auto niet kwijt konden. Rond 08.00u. rijden we van de camping weg en rond 08.30u. komen we bij Paradise aan: BOMMETJEVOL! Rijen en rijen met auto’s. Jeetje, dat hadden we niet verwacht. We rijden een kilometer door, de berg af, waar we de camper kwijt kunnen. Dan lopen we het stuk wel omhoog, we wilden toch al gaan wandelen! 

Het visitor centre is nog dicht, maar er staat een ranger buiten bij een bord met wandelingen: en die zijn er genoeg hier! Voor ieder wat wils: de bergen in richting Mt. Rainier, kortere wandelingen naar watervallen, of wandelingen met mooi uitzicht op Mt. Rainier. We besluiten een korte maar intensieve wandeling naar een waterval te lopen, en erna nog een vlakkere wandeling te doen met mooie uitzichten op Mt. Rainier en de bergweides. De wandeling naar de Myrtle waterval is prachtig. Overal bloemetjes, bijtjes en nog niet te veel mensen gelukkig. We zien een hert met haar baby, waar we mooie foto’s van kunnen maken. De waterval is klein, maar prachtig! Ook hier maken we leuke foto’s en ik speel wat met de sluitertijd op het fototoestel om het water goed op de foto te krijgen. Weer terug bij de algemene parkeerplaats bij het visitor centre gaan we naar de prachtige inn, waar we lekkere koffie halen. Er hangen foto’s van hoe het er hier in de jaren ‘50 en later aan toe ging. Het was echt sjiek, mooie dames en heren die voor $4 dollar de nacht in een kamer mét bad verbleven in de inn en zich ‘s avonds mooi kleedden voor een dansavond in de grote zaal. Ik zie me al gaan 😎

Uiteraard is ook hier weer een winkeltje. We vinden het wel duur hier in tegenstelling tot de andere parken. Na de koffie gaan we richting het visitor centre die ondertussen open is. Teun legt zijn 4e eed af. Hij heeft wel een beetje spijt dat hij het bij de eerste 4 parken niet heeft gedaan 🤭, maar 4 badges is een mooie score, dat heeft hij goed gedaan! 💪🏼 

We vervolgen ons bezoek aan Paradise met een mooie wandeling met zicht op de watervallen en bergweides van Mt. Rainier. We zien overigens veel mensen lopen met meerdaagse bepakking. We denken dat het oplopen van Mt. Rainier een populaire bezigheid is. Je hebt er een vergunning voor nodig zodat ze goed kunnen bijhouden hoeveel mensen er op pad zijn. De berg is meer dan 5 km hoog met stijle stukken met veel ijs dus het zal een flinke beproeving zijn. Ook kun je de berg rondlopen: 93 mijl, ook dat zien we mensen doen. Dat lijkt me wel gaaf! 

We lopen op het gemakje naar onze wandeling en slaan alle mensen in auto’s gade die een plekje proberen te vinden. Parkeren is hier echt ellende! Onze wandeling is prachtig! Lijkt net alsof je in een park loopt. Prachtige bloemetjes en plantjes, tezamen met de gigantische hoge en dikke bomen. Ook staan er varens, wat het een beetje een regenwoud idee geeft. Alleen dan kouder 😛

We hebben meerdere uitzichtpunten op Mt. Rainier. We hebben de zoomlens op de fotocamera en de verrekijker bij ons. Terwijl John en Teun doorlopen kijk ik nog een keer of ik wandelaars zie op de bergweides. In plaats daarvan zie ik een zwarte vlek. Een bewegende zwarte vlek.. snel John en Teun geroepen. Onze eerste beer deze vakantie 🥰. Ver weg, ik denk zo’n 10 mijl, maar met de verrekijker en fotocamera goed te zien. Teun vertelt de paar mensen die achter ons lopen goed in het Engels dat we een beer zien. Iedereen mag even door de verrekijker kijken. Ook de ranger die ons deze wandeling had aanbevolen loopt langs, dus junior ranger Teun kan aan de senior ranger mevrouw vertellen dat er een beer loopt. Ook op het volgende viewpoint zien we de beer nog over de bergweide struinen. We zijn blij toch nog een beer te hebben gezien. 

We vervolgen onze route en besluiten te gaan lunchen in de mooi Inn. Lekker gegeten en uiteindelijk, na in totaal 7 kilometer gelopen te hebben, keren we terug bij de camper. Wel zien we nog een helikopter met een grote ketting met een soort bal eraan richting Mt. Rainier vliegen. Geen idee waarom, misschien bevoorrading voor de kampen op de berg? Of een reddingsactie? We rijden terug naar de camping. We rijden nog ‘even’ verkeerd, uurtje maar, maar rond 15.00u. zijn we terug op de camping. De rest van de middag chillen we, voetballen we, en eten we restjes. Het eten en drinken moet nu langzaam op, want we hebben morgen nog 3 nachten op 2 campings aan de kust. Wordt tijd om op te gaan ruimen dus! 

We horen en zien de helikopter zeker nog 4 keer overvliegen, nu met ketting maar zonder de bal. Wat zou er toch aan de hand zijn.