De wekker gaat om 07.30u. Hop eruit want we moeten nog wat dingen doen. Gek als we zijn willen we de camper straks toch een beetje schoon inleveren dus we maken schoon, gooien veel weg en pakken de laatste spulletjes. We dumpen al het water op de dumpplek op de camping: we moeten de vuilwatertanks leeg inleveren en de watertank en propaantank vol. Ze willen dat je de afvoerbuis waar het vuile water door naar buiten komt open laat zodat ze bij inleveren zeker weten dat het leeg is. We vinden het een beetje vreemd om met een open buis de weg op te gaan dus besluiten hem toch dicht te laten. Bij inleveren blijkt dat ze ons niet op onze blauwe ogen geloven dat ie leeg is, en we mogen hem daar niet ter plekke openen voor het geval we echt liegen: dan ligt hun terrein vol met rioolwater π. Ze gaan de camper ergens heen rijden waar ze het kunnen controleren en als het niet leeg is moeten we $50 betalen. Prima, we horen het wel. Tip: lekker dichtdoen op de camping maar net voor je bij het inleverpunt bent even open zetten.
De rit naar Portland is prachtig! Hier heb je glooiende velden en bossen. Hier wonen de rijken die in Portland werken maar er niet willen wonen. Landgoederen met paarden, het ziet er allemaal fantastisch uit. Hier kunnen wij wel wonen, maar dat kunnen we op zoveel plekken ben ik al achter π
De inleverlocatie is een stuk van het centrum vandaan. Een heel kleine locatie van Cruise America. Het inleveren gaat op de tanks na voorspoedig. John regelt een grote pUber (zo noemt Teun het ππ) ivm de koffers en de pUber meneer brengt ons in een half uur naar het hotel. Hij komt van Cuba en spreekt geen woord Engels, wel een heel aardige meneer.
Eenmaal bij het het hotel, een uurtje of 12, blijkt dat de kamer nog niet gereed is. We laten de koffers achter en we krijgen de tip bij Cheryl’s on 12th te gaan lunchen. Zo gezegd zo gedaan: super leuk tentje met heerlijk eten.
Na het eten lopen we nog wat door de stad. Wat een pracht, en wat een trieste bedoeling. Ik vind het zoals altijd fascinerend hoe erg het er hier in de grote steden aan toe is. De macht van de farmaceutische bedrijven die liever behandelen dan voorkomen. Ik betwijfel of de vele verslaafden hier nog wel te behandelen zijn. Ze liggen voor dood in de goot. In- en in triest. Terwijl ik mijn sociologische-filosofische blikken over de stad laat gaan zorgt John ervoor dat ons niets overkomt π. Het liefst zou ik op een bankje gaan zitten en kijken wat er zoal gebeurd, maar John houdt me met beide benen op de grond.
Later, als we op de hotelkamer kunnen en John alleen even op pad gaat, gaat hij een verkeerd park in en ziet daar niets dan ellende en gevaar. We letten dus op waar we wel en niet komen.
John neemt eten mee van zijn rondje buiten en op bed eten we Sushi π. Een hebben een heerlijke relaxte avond. Op tv komt een grote WWE show en Teun is om. Hij vindt het geweldig. Hij staat te huppen en te springen in de kamer. John en Teun kijken het af, ik vindt er geen donder aan. Een soort toneelstuk? Ik vind het maar gek. Geef mij die zwervers en verslaafden maar π
Gereden afstand: 85 mijl
Hotel: Paramount hotel Portland. Prima hotel, goede locatie
—-
totaal hebben we 3775 mijl gereden: 775 meer dan we hadden gecalculeerd.
In totaal hebben we 110 uur in de camper gereden.
—-
Dat was jullie laatste rit in de camper, best wel een gek idee om na zoveel weken goodbye te zeggen tegen jullie tijdelijke huis op wielen.
BeantwoordenVerwijderenWat jullie ervaren in Porland hadden wij in San Francisco, de tegenstellingen waren ook daar erg groot.
Maar nu de laatste dag en dan naar huis!
Groetjes Theo en Linda
Wat een verandering van de prachtige natuur naar de stad met al zijn problemen. Fijne reis morgen en tot snel op Nederlandse bodem
BeantwoordenVerwijderen