Dag 6: Grand Canyon national park

Vanmorgen allemaal om 6 uur wakker. Prima want we willen vroeg naar de Canyon. We willen met de shuttlebus helemaal naar het einde van het park: Hermits rest. Dit was in de jaren ‘20 de laatste stop voor men afdaalde de canyon in. Het is mooi, en geeft een prachtige kijk in de canyon. We zijn met enkele andere de eerste hier vanmorgen, dus we genieten van de stilte. Wat ook opvalt is de witte rook waarmee de canyon gevuld is.

Eerst dachten we dat het dauw of mist zou zijn, maar naarmate we dichter bij Hermits rest komen ruiken we het ook: brandlucht. De hele canyon is gevuld met de rook van de enorme branden aan de overkant. We kunnen wel 10 verschillende brandhaarden onderscheiden. We hopen maar dat ze het snel onder controle hebben. Als we hierna naar Zion National park gaan moeten we hemelsbreed boven de canyon zijn. De weg die we er naar toe wilden nemen is afgesloten door de branden. We zullen dus iets moeten omrijden morgen. 

Als we uitgekeken zijn op Hermits rest, nemen we de shuttlebus een aantal haltes terug naar Mohave point. Van hieruit kunnen we langs en in de canyon lopend naar de volgende haltes van de shuttlebus. We lopen via Hopi point naar Powell point. Prachtig om onderweg al die views te zien. Gelukkig trekt de rook uit de canyon en wordt het zicht beter. Er zijn geen hekken, dus met Teun is het wel een beetje spannend. Maar we kiezen voor een hele simpele route dus geen gevaar. 

Het is wel even anders om hier te zijn met een kind ipv met ons 2. We genieten van de ontdekkingen die hij doet 🥰 en hoe liefdevol hij omgaat met de natuur. We zijn super trots op hem hoe hij het doet. 

Als we klaar zijn met de wandeling, heeft Teun uiteraard weer honger… we gaan met de shuttlebus naar Bright Angel Lodge en eten daar in het restaurant. 

We bezoeken nog het visitor centre en lopen langs de Canyon richting de shuttlebus om weer terug te gaan naar de camping, het is dan rond 14.00u. 

We vinden de Grand Canyon prachtig! We denken dat het gebied rond de GC ook prachtig is, de bossen, vol met Elk en prachtige bomen. Toch slaan we dat over: we gaan chillen bij de camper. Wat ons wat tegenvalt is de mate waarin de Amerikanen hier de natuur proberen te domineren. Ze lijken niet met het land te leven, maar maken er vooral gebruik van. Overal ligt asfalt: toen wij hier in 2012 waren was bijvoorbeeld de camping slechts deels geasfalteerd, het deed wat rustieker aan. Nu is het 1 grote asfaltplaat en dat vinden wij toch wat afdoen van de charme en het gevoel bij zoiets magnifieks te zijn. Maar. Zo hebben de Amerikanen het graag denk ik. 

Morgen hebben we een lange reis voor de boeg! We denken zo’n 5 uur rijden, zonder stop. Aangezien we weer  boodschappen moeten halen, zal het een dag lang reizen worden verwacht ik. Op de nieuwe camping blijven we 3 nachten.